Page 28 - 36_HSIOIRS_PROGRAMME & ABSTRACT_GR
P. 28

 e-POSTERS
     EP01.
ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΒΑΘΟΥΣ ΠΡΟΣΘΙΟΥ ΘΑΛΑΜΟΥ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΗ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΨΕΥΔΟΑΠΟΦΟΛΙΔΩΣΗΣ
Ιωάννα Μυλωνά, Ιωάννης Τσινόπουλος
Γενικό Νοσοκομείο Κατερίνης
    Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η αξιολόγηση της αλλαγής στο βάθος προσθίου θαλάμου σε ασθενείς με σύνδρομο ψευδοαποφολίδωσης (PEX) μετά από επέμβαση φακοθρυψίας για καταρράκτη.
Μέθοδος: Συνολικά εξετάστηκαν 22 μάτια 22 ασθενών (12 άρρενες και 10 γυναίκες, μέση ηλικία 71,1 ± 11,5 έτη). Οι ασθενείς χειρουργήθηκαν για καταρράκτη από τον ίδιο χειρουργό με την ίδια μέθοδο και τοποθετήθηκε φακός χωρίς μετεγχειρητικές επιπλοκές. Το μέσο βάθος πρόσθιου θαλάμου (ACD) μετρήθηκε με το Visante OCT πριν από την επέμβαση και ένα μήνα μετά την επέμβαση.
Αποτελέσματα: Η μέση μέτρηση ACD πριν από την επέμβαση ήταν 2,78 ±0,39 mm, η οποία αυξήθηκε σε 4,01 ±0,41 mm στην παρακολούθηση ενός μήνα (p<0,001). Η αύξηση του ACD πριν και μετά την επέμβαση συσχετίστηκε αρνητικά με την προεγχειρητική τιμή ACD (r=0,5, p<0,05)
Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματά μας έδειξαν σημαντική αξονική αστάθεια κατά τον πρώτο μήνα μετά την επέμβαση καταρράκτη. Η καλύτερη κατανόηση των υποκείμενων παραγόντων μπορεί να επιτρέψει την καλύτερη πρόβλεψη της τελικής αποτελεσματικής θέσης του φακού και απαιτείται περισσότερη έρευνα σε αυτόν τον τομέα.
      EP02.
  28 • 36th HSIOIRS
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΡΙΩΝ ΤΥΠΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΗΣ ΙΣΧΥΟΣ ΤΟΥ ΕΝΔΟΦΘΑΛΜΙΟΥ ΦΑΚΟΥ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΨΕΥΔΟΑΠΟΦΟΛΙΔΩΣΗΣ
Ιωάννα Μυλωνά, Ιωάννης Τσινόπουλος
Β’ Πανεπιστημιακή Οφθαλμολογική Κλινική ΑΠΘ
 Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η σύγκριση του μετεγχειρητικού διαθλαστικού σφάλματος μετά από χειρουργική επέμβαση καταρράκτη σε ασθενείς με σύνδρομο ψευδοαποφολίδωσης (PEX) για τη διερεύνηση της ακρίβειας τριών φόρμουλων υπολογισμού ενδοφθάλμιων φακών (IOL).
Μέθοδος: Μια ομάδα με 35 μάτια 35 ασθενών με PEX αξιολογήθηκαν προεγχειρητικά και δύο μήνες μετά την επέμβαση. Το μέγεθος του δείγματος προσδιορίστηκε με ανάλυση ισχύος. Το διαθλαστικό σφάλμα (RPE) υπολογίστηκε χρησιμοποιώντας το πρότυπο SRK/T και τους νεότερους τύπους Hill-RBF και Barrett Universal II. Πραγματοποιήθηκε οφθαλμική βιομετρία σε όλα τα μάτια με χρήση PCI (Version V.7.7 IOL Master 500).
Αποτελέσματα: Δεν υπήρχαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στα RPE μεταξύ των 3 τύπων υπολογισμού
Συμπεράσματα: Η ακριβής πρόβλεψη της αποτελεσματικής θέσης του φακού (ELP) είναι πιο δύσκολη στα μάτια με PEX λόγω της διάσπασης των ζωνών και της αδυναμίας της κάψας. Έτσι, η ακρίβεια των τύπων υπολογισμού του IOL περιορίζεται από την προσέγγισή τους για την πρόβλεψη του ELP. Αξιολογήσαμε εάν οι νέες φόρμουλες θα βοηθούσαν περισσότερο στα μάτια των ασθενών με PEX.
      EP03.
ΜΕΤΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΞΗΡΟΥ ΟΦΘΑΛΜΟΥ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΗ
Νεφέλη-Ελένη Κουνατίδου, Ιωάννα Μυλωνά, Ιωάννης Τσινόπουλος
Γενικό Νοσοκομείο Κατερίνης
    Σκοπός: Η εκτίμηση των παραμέτρων του συνδρόμου ξηρού οφθαλμού (Dry eye syndrome, DES) μετά από επέμβαση φακοθρυψίας καταρράκτη.
Μέθοδος: Εξετάστηκαν 86 μάτια από 86 ασθενείς (52 γυναίκες και 34 άνδρες, μέση ηλικία, 61.1 ±14.5 έτη). Οι ασθενείς χειρουργήθηκαν για καταρράκτη από τον ίδιο χειρουργό με την ίδια μέθοδο και τοποθετήθηκε φακός χωρίς κάποια σημαντική μετεγχειρητική επιπλοκή.
Αποτελέσματα: Ο μέσος όρος TBUT ήταν 5.28 (τυπικό λάθος SE=2.23) πριν και 4.98 (SE=2.31) μετά την επέμβαση. Η μέση βαθμολογία του τεστ Schirmer σε mm ήταν 9.22 (SE=5.12) πριν την επέμβαση και 9.65 (SE=4.99) μετά. H δοκιμασία t test for paired samples χρησιμοποιήθηκε για την αξιολόγηση των διαφορών μεταξύ πριν και μετά την επέμβαση. Η βαθμολογία των TBUT και Schirmer δεν ανέδειξε στατιστικά σημαντικές αλλαγές (p=0,31 και p=0,78 αντίστοιχα). Βαθμολογία άνω των 12 βαθμών στο ερωτηματολόγιο OSDI αξιολογήθηκε ως διάγνωση συνδρόμου DES. Με αυτό το κριτήριο, 28 ασθενείς (21 γυναίκες και 7 άνδρες, με μέση ηλικία 51.1 ±18.2 έτη) συγκρίθηκαν με τους υπόλοιπους ασθενείς στο τεστ TBUT και Schirmer με το student’s t-test. Βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στα δύο τεστ (p<0.01 και p<0.05 αντίστοιχα) με τους ασθενείς με DES να έχουν χαμηλότερες τιμές. Συμπεράσματα: Το σύνδρομο ξηρού οφθαλμού μπορεί να εμφανιστεί ή να επιδεινωθεί μετά από χειρουργείο καταρράκτη. Η χρήση ειδικών ερωτηματολογίων σε συνδυασμό με κλινικές δοκιμασίες μπορούν να οδηγήσουν στον εντοπισμό των ασθενών που θα επωφεληθούν από υποστηρικτική θεραπεία.
     EP04.
ΔΙΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΗ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΨΕΥΔΟΑΠΟΦΟΛΙΔΩΣΗΣ
Νεφέλη-Ελένη Κουνατίδου, Ιωάννα Μυλωνά, Ιωάννης Τσινόπουλος
Β’ Πανεπιστημιακή Οφθαλμολογική Κλινική ΑΠΘ
    Σκοπός: Η εκτίμηση της πιθανότητας διεγχειρητικών επιπλοκών σε ασθενείς με σύνδρομο ψευδοαποφολίδωσης που χειρουργούνται για καταρράκτη.
Μέθοδος: Συνολικά, 227 μάτια με ψευδοαποφολίδωση από 185 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε προγραμματισμένη επέμβαση καταρράκτη συμπεριλήφθηκαν σε μια προγνωστική μελέτη βασισμένη στην ανασκόπηση μιας κλινικής βάσης δεδομένων 1792 επεμβάσεων καταρράκτη.
Αποτελέσματα: Τριάντα μάτια στα 227 (13.21%) παρουσίασαν διεγχειρητικές επιπλοκές (26 με ρήξη οπίσθιας κάψουλας, 2 με πτώση πυρήνα και 2 με διάσπαση ζιννείου ζώνης). Αυτό το ποσοστό συγκρίθηκε ευνοϊκά με το ποσοστό των ματιών ασθενών χωρίς ψευδοαποφολίδωση που είχαν διεγχειρητικές επιπλοκές (227/1565 μάτια, 14.5%) και η διαφορά δεν ήταν στατιστικά σημαντική, δοκιμασία chi-square = 0.268, p=0.605.
Συμπεράσματα: Το σύνδρομο ψευδοαποφωλίδωσης συνδέεται με επιπλοκές κατά το χειρουργείο καταρράκτη που προκύπτουν λόγω περιορισμένης μυδριαστικής ικανότητας της κόρης και αδυναμίας της ζιννείου ζώνης μεταξύ άλλων. Ο καλός προεγχειρητικός έλεγχος και η εμπειρία του χειρουργού στην αντιμετώπιση των επιπλοκών παίζουν καθοριστικό ρόλο στην ομαλή έκβαση του χειρουργείου.
 

































































   26   27   28   29   30