Page 29 - 36_HSIOIRS_PROGRAMME & ABSTRACT_GR
P. 29

 e-POSTERS
     EP05.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΝΕΑΣ LASER ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΣΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΞΗΡΟΥ ΟΦΘΑΛΜΟΥ ΛΟΓΩ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ ΜΕΪΒΟΜΙΑΝΩΝ ΑΔΕΝΩΝ
Κάππος Ν.1,2, Κουλώτσιου Κ.1, Καβαλαράκης Ε.2, Γεωργάλας Η.1, Παπακωνσταντίνου Δ.1, Δρούτσας Κ.1
1 Ά Πανεπιστημιακή Οφθαλμολογική Κλινική, ΓΝΑ Γ. Γεννηματάς, Αθήνα
2 Οφθαλμολογική Κλινική, Ναυτικό Νοσοκομείο Αθηνών, Αθήνα
     Σκοπός: η διερεύνηση της αποτελεσματικότητας μιας νέας θεραπείας (sub-threshold laser) στο σύνδρομο ξηρού οφθαλμού (DED) λόγω ανεπάρκειας μεϊβομιανών αδένων (MGD) με υπεραιμία του βλεφαρικού χείλους.
Μέθοδος: 12 ασθενείς (24 οφθαλμοί) με ανθεκτικό στη συμβατική θεραπεία DED λόγω ΜGD με υπεραιμία του βλεφαρικού χείλους συμπεριελήφθησαν στη μελέτη. Στον κλινικά χειρότερο οφθαλμό τα παθολογικά αγγεία του βλεφαρικού χείλους καταστράφηκαν με 532 nm subthreshold laser μέσω επιλεκτικής θερμόλυσης. Οι δείκτες OSDI, TBUT, Schirmer I, το βάθος και ύψος του δακρυΐκού μηνίσκου, η μορφολογία των μεϊβομιανών αδένων και του βλεφαρικού χείλους, καθώς και η χρώση του κερατοειδούς αξιολογήθηκαν μία ημέρα πριν και 2 εβδομάδες, 1 μήνα και 2 μήνες μετά τη θεραπεία.
Αποτελέσματα: Οι δείκτες OSDI, TBUT, Schirmer I, το βάθος και ύψος του δακρυΐκού μηνίσκου, η υπεραιμία του βλεφαρικού χείλους, η έκκριση των μεϊβομιανών αδένων, καθώς και η χρώση του κερατοειδούς βελτιώθηκαν σημαντικά 2 εβδομάδες, 1 μήνα και 2 μήνες μετά τη θεραπεία σε σχέση με τις αρχικές τιμές (p<0,05), ενώ τα μορφολογικά χαρακτηριστικά των μεϊβομιανών αδένων δεν μεταβλήθηκαν. Οι παραπάνω παράμετροι δεν μεταβλήθηκαν σημαντικά (p>0,05) στους ετέρους οφθαλμούς (ομάδα ελέγχου). Δεν παρατηρήθηκαν τοπικές ή συστηματικές ανεπιθύμητες ενέργειες.
Συμπέρασμα: Είναι η πρώτη μελέτη που διερευνά το subthreshold laser ως νέα θεραπεία για την MGD και παρουσιάζει την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια αυτής της θεραπείας στην ελάττωση της υπεραιμίας του βλεφαρικού χείλους, βελτιώνοντας τη λειτουργία των μεϊβομιανών αδένων και τα συμπτώματα/σημεία του DED λόγω MGD.
      EP06.
Η ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΟΦΘΑΛΜΟΛΟΓΙΑΣ ΩΣ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΤΙΣ ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ
Γεώργιος Ν. Μπαλανίκας1 MD, PhD, Δημήτρης Πειρουνίδης1 MD, PhD, Μιχάλης Αγγέλου2 MD, PhD, Νικόλαος Μακρής 2 MD, PhD, Πέτρος Ράσογλου3 MD, PhD, Καθ. Βασίλειος Καραμπατάκης4 MD, PhD
1 A’ Οφθαλμολογική Κλινική, ΑΧΕΠΑ, ΑΠΘ 2 Ιδιωτικό Ιατρείο, Αθήνα 3 Ινστιτούτο Ophthalmica, Θεσσαλονίκη
4 Εργαστήριο Πειραματικής Οφθαλμολογίας, Ιατρική Σχολή, ΑΠΘ
     Σκοπός: Ο Dr Squier Littell Jr. ήταν ένας από τους πρωτοπόρους στην Οφθαλμολογία στην Αμερική και το έργο του βασίστηκε στη μακρόχρονη εμπειρία του από την θητεία του στο Wills Hospital καθώς και στο ιδιωτικό του ιατρείο. Ο Dr Littell θεωρείται ο πατέρας της Οφθαλμολογίας στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Μέθοδος: Η πρώτη και η δεύτερη έκδοση (1837, 1848 Philadelphia) από το έργο του S. Littell (1803-1886) «Manual of the disease of the eye» είναι οι κύριες πηγές για αυτήν την παρουσίαση. Οι χειρουργικές του ικανότητες, το εκπαιδευτικό και συγγραφικό του έργο αποτελούν επίσης αντικείμενα μελέτης της παρούσας εργασίας. Τα βιογραφικά δεδομένα προέρχονται από το «Memoir of Squier Littell M.D.» του 1887, γραμμένο από τον γαμπρό του, Andrew Douglass Hall, που δημοσιεύτηκε το 1887 στο Transactions of the College of Physicians of Philadelphia.
Αποτελέσματα: Ο Dr Littell ήταν ιδρυτικό μέλος της χειρουργικής ομάδας του Wills Hospital «For the Indigent Blind and Lame» από το 1834. Τρία χρόνια αργότερα το έργο του «Manual of the Diseases of the Eye» δημοσιεύτηκε με βάση την εμπειρία του στο Wills Hospital καθώς και την ιδιωτική του εμπειρία . Το έργο του Littell αποτέλεσε ορόσημο στη βιβλιογραφία και την πρακτική της Οφθαλμολογίας τον 19ο αιώνα, ιδιαίτερα στις αγγλόφωνες χώρες.
Συμπέρασμα: Ο Squier Littell Jr. θεωρείται ευρέως ως ο πατέρας της Οφθαλμολογίας στην Αμερική και με το έργο του «Manual of the disease of the eye» σημάδεψε την αμερικανική βιβλιογραφία και εκπαίδευση, βασισμένο στην πλούσια εμπειρία που απέκτησε κατά τη μακρόχρονη θητεία του στο Wills Hospital. Υπήρξε επίσης μέλος της πρώτης χειρουργικής ομάδας του Wills Hospital, το οποίο εδραίωσε τη φήμη του ως ένα από τα πιο λαμπρά Οφθαλμολογικά Ιδρύματα στον κόσμο. Ευχάριστη έκπληξη αποτελεί η προσθήκη στο βιβλίο του του λεξιλογίου των ιατρικών όρων χρησιμοποιώντας, μεταξύ άλλων, την ελληνική ετυμολογική καταγωγή και τους ελληνικούς χαρακτήρες.
       EP07.
ΣΕ ΠΟΙΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΟΙ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΙ ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΗ ΝΑ ΖΗΤΟΥΝ ΤΗ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΕΜΠΕΙΡΟΤΕΡΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ;
MD Ειρήνη Ούστογλου, PhD Aργύριος Τζαμάλης, MD Λαμπρινή Μπάνου, MD Χρύσανθος Δ. Χρήστου, PhD Ιωάννης Τσινόπουλος, MD Μαρία Σαμουηλίδου, PhD Ασιμίνα Ματαυτσή, PhD Νικόλαος Ζιάκας
Β’ Οφθαλμολογική Κλινική ΑΠΘ, Νοσ. Παπαγεωργίου Θεσσαλονίκη, Ελλάδα
     Σκοπός: Να προσπαθήσουμε να αναδείξουμε ποια περιστατικά πρέπει να ανατίθενται αποκλειστικά σε έμπειρους χειρουργούς και σε ποιες περιπτώσεις ένας χειρουργός πρέπει να αναζητά τη βοήθεια εμπειρότερων στο τομέα.
Μέθοδος: Έγινε ανασκόπηση 2853 οφθαλμολογικών φακέλων ασθενών με γεροντικό καταρράκτη. Κατεγράφησαν οι προεγχειρητικοί παράγοντες επικινδυνότητας κάθε περιστατικού και ακολούθως διαχωρίσθηκαν σε δύο κατηγορίες με βάση την εμπειρία του χειρουργού (> ή < από 400 χειρουργεία το χρόνο). Στα κριτήρια αποκλεισμού ανήκαν τα χειρουργεία που διενεργήθηκαν από ειδικευόμενους, ενώ ως επιπλοκές ορίσθηκαν, η ρήξη του οπισθίου περιφακίου, η πτώση του κρυσταλλοειδούς πυρήνα, η απόσπαση της ζιννείου ζώνης, η επέκταση καψουλόρηξης και η απώλεια υαλοειδούς. Αποτελέσματα: Στα 3247 μάτια που συμπεριελήφθησαν στη μελέτη, δε παρουσιάστηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στα ποσοστά επιπλοκών των δύο ομάδων. Μετά από ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης, ανευρέθηκαν δύο κοινοί παράγοντες επικινδυνότητας με τετραπλή πιθανότητα επιπλοκής στα δύο γκρουπ, η ηλικία >85 και η παρουσία ώριμου καταρράκτη. Οι λιγότερο έμπειροι χειρουργοί παρουσίασαν πενταπλάσια πιθανότητα επιπλοκής επί της παρουσίας φακοδόνησης και τετραπλάσια σε περίπτωση οπίσθιου πολικού καταρράκτη. Τα μέγιστα ποσοστά επιπλοκών παρουσιάστηκαν, στην ομάδα των μικρής εμπειρίας χειρουργών, αθροιστικά στους τέσσερις παράγοντες κινδύνου, ενώ στην ομάδα των χειρουργών μεγάλης εμπειρίας στους πέντε παράγοντες.
Συμπεράσματα: Επί της παρουσίας παραγόντων όπως η ηλικία >85 ετών, οι ώριμοι καταρράκτες, η φακοδόνηση και ο οπίσθιος πολικός καταρράκτης, τα ποσοστά επιπλοκών φαίνεται να αυξάνονται στους λιγότερο έμπειρους χειρουργούς. Η σχολαστική προεγχειρητική προετοιμασία με τη καταγραφή των παραγόντων αυτών, μπορεί να διασφαλίσει λιγότερες επιπλοκές μέσω χειρουργικής βοήθειας ή απευθείας ανάθεσης σε πιο έμπειρους χειρουργούς.
 e-Posters• 29








































































   27   28   29   30   31