Page 31 - 36_HSIOIRS_PROGRAMME & ABSTRACT_GR
P. 31

 e-POSTERS
     EP12.
ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΦΑΚΟΘΡΥΨΙΑΣ ΜΕ ΕΝΘΕΣΗ ΕΝΔΟΦΑΚΟΥ ΜΕΤΑ ΑΠΟ PARS PLANA ΥΑΛΟΕΙΔΕΚΤΟΜΗ
Πειρουνίδης Δ. MD, PhD, Μπαλανίκας Γ. MD, PhD, Αγελαδαράκης Π. MD, Μόκκα Α. MD, Μαλλιαρού Σ. MD
Α’ Οφθαλμολογικό τμήμα, Αριστοτέλειο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης
    Σκοπός: Αναφορά των αποτελεσμάτων χειρουργικής επέμβασης καταρράκτη σε οφθαλμούς με υαλοειδεκτομή έναντι μη υαλοειδεκτομής, σε τριτοβάθμιο νοσοκομείο αναφοράς στη Βόρεια Ελλάδα, για τον προσδιορισμό τυχόν επιπλοκών και τη σύγκριση των αποτελεσμάτων χρησιμοποιώντας τη διαδικτυακή βάση δεδομένων EUREQUO.
Μέθοδος: Αναδρομική μελέτη 1612 διαδοχικών επεμβάσεων καταρράκτη που πραγματοποιήθηκαν από έναν χειρουργό σε περίοδο 5 ετών και συγκεκριμένα από 8/2015 έως και 8/2020. Οι παράμετροι που αναλύθηκαν, περιλαμβάνουν τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των ασθενών, τον τύπο της χειρουργικής επέμβασης και τον περιεγχειρητικό έλεγχο που πραγματοποιήθηκε, τις δυσκολίες και τις επιπλοκές, την προεγχειρητική οπτική οξύτητα και τα τελικά οπτικά αποτελέσματα.
Αποτελέσματα: Συνολικά συμπεριλήφθηκαν 32 (1,98%) οφθαλμοί με υαλοειδεκτομή και 1580 οφθαλμοί που δεν είχαν υποβληθεί σε υαλοειδεκτομή. Η μέση ηλικία της ομάδας με υαλοειδεκτομή ήταν 67 έτη (48% γυναίκες, 52% άνδρες). Η μετεγχειρητική οπτική οξύτητα ήταν ≥ από 6/12 στο 72,41 % των ασθενών. Το 90,62 % των ασθενών υποβλήθηκε σε φακοθρυψία με ένθεση ενδοφακού οπισθίου θαλάμου (ΕΟΘ), στο 3,13% τοποθετήθηκε οπισθοϊριδικά ενδοφακός ιριδικής στήριξης και εμφυτεύθηκε ενδοφακός προσθίου θαλάμου στο 6,25%. Μηχανική διαστολή της ίριδας απαιτήθηκε στο 3,13 % των περιπτώσεων. Οι επιπλοκές περιελάμβαναν πτώση πυρήνα, κερατοειδική θολερότητα και μετεγχειρητικό οίδημα στην περιοχή της ωχράς κηλίδας σε μία περίπτωση. Συμπέρασμα: Η προηγηθείσα υαλοειδεκτομή δεν συσχετίστηκε με υψηλότερο κίνδυνο διεγχειρητικών επιπλοκών, ενώ η χειρουργική επέμβαση καταρράκτη σε οφθαλμούς με υαλοειδεκτομή δεν φαίνεται να είναι ασυνήθιστη σε ασθενείς με συννοσηρότητες και σχετίζεται με καλά βιβλιογραφικά τεκμηριωμένες δυσκολίες. Τα δεδομένα μας είναι συγκρίσιμα με αυτά της Ελλάδας και της Ευρώπης.
       EP13.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΔΟΧΙΚΗΣ ΕΠΙΤΑΧΥΝΟΜΕΝΗΣ ΔΙΑΣΥΝΔΕΣΗΣ ΚΟΛΛΑΓΟΝΟΥ ΚΑΙ ΕΜΦΥΤΕΥΣΗΣ ICRS ΣΕ ΕΚΤΑΣΙΕΣ ΚΕΡΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ FEMTOSECOND Ελένη Αντωνίου1, Κωνσταντίνος Ε. Σαμαράς2 MD MRCOphth
1 Ιατρική Αθηνών, ΕΚΠΑ 2 Athens Laser Sight , Αθήνα
    Σκοπός: Η εκτίμηση της βελτίωσης της οπτικής οξύτητας και της συμμετρικής επιπέδωσης του κερατοειδούς σε ασθενείς με κερατεκτασίες ( κερατόκωνο και διαφανή περιφερική εκφύλιση κερατοειδούς) στους οποίους εμφυτεύτηκαν ασύμμετροι προοδευτικά αυξανόμενου πάχους ενδοστρωματικοί τμηματικοί δακτύλιοι (Keraring, Mediphacos,London, UK)
Μέθοδος: Η μονοκεντρική αναδρομική μελέτη παρατήρησης κοορτής συνέκρινε τις διαφορές στην καλύτερα διορθωμένη οπτική οξύτητα(BCVA) , το σφαιρικό ισοδύναμο(SE) και τον διαθλαστικό αστιγματισμό(RE) πριν την εμφύτευση των ICRS και 2,4,6 μήνες μετά σε ασθενείς με κερατεκτασίες που προηγουμένως υποβλήθηκαν σε επιταχυνόμενη διασύνδεση κολλαγόνου (CXL) . Τα ενδοστρωματικά κανάλια δημιουργήθηκαν με την χρήση femtosecond laser και ο ένας ( ή οι δύο δακτύλιοι ) που εμφυτεύτηκαν , ήταν ποικίλου πάχους και κυρτότητας τόξου.
Αποτελέσματα: Η μελέτη κοορτής περιλαμβάνει 8 οφθαλμούς 6 ασθενών με μέσο όρο ηλικίας τα 32.5 έτη . Σε παρακολούθηση 6 μηνών, η μέση τιμή BCVA αυξήθηκε από 0.49 σε 0.75 (δεκαδική μέτρηση) με στατιστικά σημαντική ισχύ p<0.001 , η μέση τιμή SE μειώθηκε από -4.82 D σε -1.07D (p-value<0.1) και ο διαθλαστικός αστιγματισμός μειώθηκε από 5.21D σε 1.89D (p-value<0.05). Συμπεράσματα: Η εμφύτευση ICRS Kerarings είναι μια ασφαλής και αποτελεσματική μέθοδος βελτίωσης της οπτικής οξύτητας μειώνοντας το διαθλαστικό σφάλμα και την ασυμμετρία του κερατοειδούς.
     EP14.
ΜΥΚΗΤΙΑΣΙΚΗ ΚΕΡΑΤΙΤΙΔΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΗ
Μουρίκη Κ., Καβρουλάκη Δ., Γαρδέλη Ι.
Κρατική Οφθαλμολογική Κλινική, Τμήμα Κερατοειδούς, ΓΝΑ Γ. Γεννηματάς, Αθήνα
    Σκοπός: Η παρουσίαση της αντιμετώπισης ενός περιστατικού μυκητιασικής κερατίτιδας σε έναν ασθενή μετά από επέμβαση καταρράκτη. Υλικό και Μέθοδος: Το περιστατικό αφορά άνδρα 88 ετών με ιστορικό γλαυκώματος και επέμβαση καταρράκτη δεξιού οφθαλμού
προ τριών εβδομάδων, ο οποίος προσήλθε στα εξωτερικά ιατρεία. Ο ασθενής παρουσίαζε έντονη υπεραιμία επιπεφυκότα και κεντρικό έλκος με διήθηση κερατοειδούς. Ο ασθενής ακολουθούσε αγωγή με μικτό κολλύριο που περιείχε κορτιζόνη. Στο περιστατικό αυτό πραγματοποιήθηκε λήψη ξεσμάτων κερατοειδούς για PCR και καλλιέργεια. Το αποτελέσμα PCR βγήκε θετικό για μύκητες, ενώ η καλλιέργεια ξεσμάτων κερατοειδούς ήταν θετική για Fusarium spp.
Αποτελέσματα: Η φαρμακευτική αγωγή που εδόθη στον ασθενή σύμφωνα με το μυκητιόγραμμα ήταν tab Voriconazole και coll voriconazole. Η κλινική εικόνα του ασθενούς παρουσίασε σταδιακά βελτίωση και είχε καλή πορεία στο follow up. Συμπεράσματα: Η έγκαιρη διάγνωση και η αντιμετώπιση της μυκητιασικής κερατίτιδας μετά από επέμβαση καταρράκτη είναι μία πρόκληση και έχει καθοριστική σημασία για την τελική οπτική οξύτητα του ασθενούς.
    EP15.
ΥΠΟΤΡΟΠΙΑΖΟΥΣΕΣ ΑΠΟΠΤΩΣΕΙΣ ΕΠΙΘΗΛΙΟΥ: ΥΠΟΚΡΥΠΤΟΥΝ ΔΥΣΤΡΟΦΙΕΣ ΚΕΡΑΤΟΕΙΔΟΥΣ;
Μουρίκη Κ., Κορομπίλια Α., Γαρδέλη Ι.
Τμήμα κερατοειδούς, Κρατική Οφθαλμολογική Κλινική, ΓΝΑ Γ. Γεννηματάς, Αθήνα
   Σκοπός: Η παρουσίαση της αντιμετώπισης ενός περιστατικού με υποτροπιάζουσες αποπτώσεις επιθηλίου κερατοειδούς.
Υλικό & Μέθοδος: Το περιστατικό αφορά άρρεν 15 ετών. Ο ασθενής παραπέμφθηκε στο Τμήμα Κερατοειδούς λόγω υποτροπιάζουσων αποπτώσεων επιθηλίου στον αριστερό οφθαλμό. Η κλινική εικόνα του αριστερού οφθαλμού περιλάμβανε επιθηλιακό έλλειμμα και κεντρική θόλωση κερατοειδούς στο επίπεδο της στιβάδας του Bowman με εικόνα μελισσοκηρήθρας. Είχε λάβει αγωγή για ερπητική κερατίτιδα πριν εξεταστεί στο Τμήμα Κερατοειδούς. Έγινε παχυμετρία κερατοειδούς και εξέταση Pentacam.
Αποτελέσματα: Το επιθηλιακό έλλειμμα στον αριστερό οφθαλμό υποχώρησε μετά από 10 ημέρες, ενώ η κεντρική θόλωση του κερατοειδούς στην στιβάδα του Bowman παρέμεινε. Στο follow up, ένα μήνα αργότερα ο ασθενής παρουσιάστηκε με εικόνα κεντρικής θόλωσης στο επίπεδο της στιβάδας του Bowman και στους δύο οφθαλμούς. H κλινική εξέταση του πατέρα του ασθενούς κατέδειξε την ίδια δυστροφία κερατοειδούς. Με βάση τα κλινικά ευρήματα και το οικογενειακό ιστορικό τέθηκε η διάγνωση της Reis-Bucklers δυστροφίας κερατοειδούς.
Συμπεράσματα: Η Reis-Bucklers δυστροφία κερατοειδούς είναι μια σπάνια αμφοτερόπλευρη πάθηση και κληρονομείται με τον αυτοσωματικό επικρατή τρόπο με ισχυρή διεισδυτικότητα. Συνήθως παρουσιάζεται στην πρώτη δεκαετία της ζωής και η διάγνωση τίθεται από το ιστορικό και την κλινική εξέταση.
 e-Posters• 31





































































   29   30   31   32   33