Page 40 - 36_HSIOIRS_PROGRAMME & ABSTRACT_GR
P. 40

 ΕΛΕΎΘΕΡΕΣ ΑΝΑΚΟΙΝΏΣΕΙΣ
  FP07.
   ΑΜΦΟΤΕΡΟΠΛΕΥΡΟ ΥΠΟΤΡΟΠΙΑΖΟΝ ΕΛΚΟΣ MOOREN ΣΕ ΕΞΩΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗ TB
Δαγαλάκη Ι.1, Συρίγα Μ.1, Καμπόλης Χ.2, Ιωάννου Ζ.1, Θεοδώρου Μ.1, Κουσιανάς Χ.3
Ιπποκράτειο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών, 1: Οφθαλμολογική Kλινική, 2: ΤΕΠ, Πνευμονολόγος, 3 : B’Πανεπιστημιακή Παθολογική Κλινική, Ρευματολόγος
    Σκοπός: Παρουσίαση περιστατικού με αμφοτερόπλευρο επιθετικό, υποτροπιάζον έλκος Mooren και θετικό Quantiferon σε δύο ανεξάρτητα εργαστήρια.
Μέθοδος: 41χρονη ασθενής, Νιγηριανής καταγωγής προσέρχεται στο Οφθαλμολογικό Ιατρείο αναφέροντας οφθαλμικό άλγος με φωτοφοβία από 2μήνου. Αναφέρει ολική υστερεκτομή λόγω ενδομητρίωσης προ ενάμισυ έτους και έξι μήνες μετά εργώδες χειρουργείο ρήξης ορθοσιγμοειδούς με κολοστομία λόγω frozen pelvis. Μετεγχειρητικά εμφάνισε ενδοκοιλιακή και υπεζωκοτική συλλογή. Η Ο.Ο. ήταν 10/10 cc με σφαιροκυλινδρική διόρθωση ΔΑΟ. Στη SL φέρει τήξη κερατοειδούς αμφιρινικά με υπεραιμία και φλεγμονή στο ρινικό επιπεφυκότα. Υπεβλήθη άμεσα σε εκτενή παρακλινικό έλεγχο που ανέδειξε αρνητικούς δείκες Ηπατίτιδας, αρνητική παρασιτολογική, οριακά ΑΝΑ, θετική Quanti FERON, αρνητικούς καρκινικούς δείκτες. Αποτελέσματα:. Χορηγήθηκε αντιφυματική αγωγή και υπεβλήθη σε εκτομή φλεγμονώδους επιπεφυκότα άμφω καί κάλυψη με αυτομόσχευμα του έλκους. Ανοσοιστοχημική μελέτη κ,λ CD138, CD20, CD3, ανέδειξε πλασματοκυτταρική διήθηση με υπεροχή της κ αλύσου. Επιπλέον χορηγήθηκε pulse iv Cyclophosphamide 500 mg ανά 15θήμερο, AZA, Medrol 32mg tapering και Coll Cyclosporin 2% X3 OU. Τρείς μήνες μετά διεπιστώθη βελτίωση και σταθεροποίηση. Νέο επεισόδιο οξείας κοιλίας μετά τρίμηνο ανέδειξε νέο απόστημα πυέλου το οποίο και παροχετεύτηκε υπό C/T. H r RNA MTB (TOSOH) από το δείγμα ήταν αρνητική. Συμπεράσματα: To επιθετικό αμφοτερόπλευρο υποτροπιάζον έλκος Mooren όταν συσχετίζεται με εξωπνευμονική ΤΒ είναι μια επείγουσα και εξαιρετικά δύσκολη στη διαχείριση κλινική κατάσταση. Παρά την έγκαιρη παρέμβαση ενδέχεται να θέσει τους
οφθαλμούς σε κίνδυνο. Μηχανισμός καθυστερημένης υπερευαισθησίας ενδέχεται να συνεισφέρει στην αυτοανοσία. Αυτή είναι η πρώτη αναφορά περιστατικού που συσχετίζει τις δύο οντότητες.
    FP08.
    ΑΓΧΩΔΗΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΣΤΙΣ ΦΛΕΓΜΟΝΩΔΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΟΥ ΟΦΘΑΛΜΟΥ: ΕΞΕΡΕΥΝΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΟΦΘΑΛΜΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΩΣ ΨΥΧΟΜΕΤΡΙΚΗ ΕΠΙΡΡΟΗ
MD Georgios Vakros1,2, Professor Philip Murray2, Miss Saeeha Rauz2
1 Vakros Eye Clinic, Egaleo, Greece 2 Birmingham and Midland Eye Center, Birmingham, UK
    Σκοπός: Να αξιολογίσουμε εαν οι τοπικές θεραπείες που χρησιμοποιούνται στις φλεγμονώδεις παθήσεις του οφθαλμού συνδέονται με τις τιμές οι οποίες υποδεικνύουν της ύπαρξη αγχώδους διαταραχής ή κατάθλιψης ή μεταβλητο επίπεδο ποιοτητα ζωής.
Μέθοδος: Ασθενείς με παθήσεις οφθαλμικής επιφάνειας (Ν=100) και ραγοειδίτιδες (Ν=100) συμπλήρωσαν ερωτηματολόγιο σχετικά με τα οφθαλμικά συμπτώματά και τη γενικότερη υγεία τους, με επιπρόσθετες ερωτήσεις για τη συχνότητα που χρησιμοποιούν τις τοπικές οφθαλμικές σταγόνες.
Αποτελέσματα: Σαράντα (20%) ασθενείς είχαν τιμές που υποδεικνύουν κατάθλιψη και 33 (17%) αγχώδη διαταραχή. Οι τιμές σχετικά με αγχώδη διαταραχή, κατάθλιψη, επίπεδο ποιότητας ζωής και δείκτη παθήσεως οφθαλμικής επιφανείας (Ocular surface disease index, OSDI) δεν διέφεραν σημαντικά μεταξύ της ομάδας με παθήσεις οφθαλμικής επιφανείας και αυτής με ραγοειδίτιδες. Εκείνοι που έπασχαν είτε από κατάθλιψη είτε απο αγχώδη διαταραχή, είχαν σημαντικά μειωμένες τιμές σχετικά με το επίπεδο ποιότητας ζωής σε όλους τους τομείς του ερωτηματολογίου του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την Ποιότητα Ζωής (WHOQOL-BREF) (p<0.001). Πολυπαραμετρική ανάλυση λαμβάνοντας υπ ́όψην τους δημογραφικούς παράγοντες καθώς και χαρακτηριστικά σχετικά με την ασθένεια, έδειξαν πως η συχνότητα της τοπικής οφθαλμικής θεραπείας συνδέεται (ανεξάρτητα από αυτούς) με την αγχώδη διαταραχή (p=0.009) αλλά όχι με την κατάθλιψη (p=0.300).
Συμπεράσματα: Ένα υψηλό ποσοστό των ασθενών με φλεγμονώδεις παθήσεις του οφθαλμού δείχνει να έχει τιμές που να υποδυκνείουν αγχώδη διαταραχή ή κατάθλιψη. Προκαταρκτικά αποτελέσματα υποδεικνύουν πως η συχνότητα της τοπικής οφθαλμικής θεραπείας ίσως να παίζει σημαντικό στην ψυχολογική κατάσταση των ασθενών που πάσχουν απο φλεγμονώδεις παθήσεις των οφθαλμών.
   FP09.
   ΤΡΑΥΜΑΤΙΚΗΣ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑΣ INTERFACE FLUID SYNDROM (IFS) ΜΕΤΑ ΑΠΟ LASIK
Χατζηζήσης Ευάγγελος Msc, FEBO
Πανεπιστημιακός Υπότροφος Β’ Οφθαλμολογικής Κλινικής ΑΠΘ
    Σκοπός: Παρουσίαση ενός περιστατικού με Interface Fluid Syndrom (IFS) τραυματικής αιτιολογίας.
Μέθοδος: 56χρονη γυναίκα προσήλθε με παρακεντρικό διατιτραίνον τραύμα κερατοειδούς στον αριστερό οφθαλμό. Πριν από 7 χρόνια είχε υποβληθεί σε laser in situ keratomileusis (LASIK). Αντιμετωπίστηκε με θεραπευτικό φακό επαφής και τοπική αγωγή. Την πρώτη εβδομάδα μετά τον τραυματισμό παρατηρήθηκε στο OCT συσσώρευση υγρού ανάμεσα στον κρημνό του Lasik και το υποκείμενο στρώμα του κερατοειδούς (interface fluid accumulation) και μείωση της μετατραυματικής οπτικής οξύτητας. Σε follow up 9 μηνών παρακολουθήθηκε η οπτική οξύτητα, γινόταν OCT και απεικόνιση κερατοειδούς.
Αποτελέσματα: Η συσσώρευση του υγρού δεν ήταν πλέον ανιχνεύσιμη ύστερα από 5 εβδομάδες και η οπτική οξύτητα βελτιώθηκε. 9 μήνες μετά τον τραυματισμό η οπτική οξύτητα είναι 0,6.
Συμπεράσματα: Το IFS σχετίζεται συχνότερα με αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση, αλλά έχει περιγραφεί και μετά από διαταραχή ή ρήξη του ενδοθηλίου του κερατοειδούς, όπως συμβαίνει σε διατιτραίνον τραύμα. Μόλις λίγες περιπτώσεις υπάρχουν στη διεθνή βιβλιογραφία.
 40 • 36th HSIOIRS










































































   38   39   40   41   42