Page 42 - 36_HSIOIRS_PROGRAMME & ABSTRACT_GR
P. 42

 ΕΛΕΎΘΕΡΕΣ ΑΝΑΚΟΙΝΏΣΕΙΣ
      FP13.
ΤΟΠΟΓΡΑΦΙΚΑ ΚΑΘΟΔΗΓΟΥΜΕΝΗ ΜΟΝΤΕΛΟΠΟΙΗΣΗ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ ΚΕΡΑΤΟΚΩΝΙΚΟΥ ΦΑΚΟΥ ΕΠΑΦΗΣ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΣΗΜΕΙΟΥ (PSF) ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΠΤΙΚΗΣ ΑΠΟΔΟΣΗΣ Λευτέρης Καραγεωργιάδης BScOptom1, Νίκος Βασιλείου BScOptom2, Νίκος Καραγεωργιάδης MD3
1 EYEART κέντρο εφαρμογών, Θεσσαλονίκη 2 EYEART Laboratories, Θεσσαλονίκη 3 Ιδιωτικό ιατρείο, Θεσσαλονίκη
     Σκοπός: Οι υδρόφιλοι φακοί επαφής χρησιμοποιούνται εκτενέστατα για την βελτίωση της όρασης των κερατοκωνικών ασθενών λόγω του υψηλού μέτρου ελαστικότητας του υλικού, της αρχικής άνεσης του χρήστη και της φιλικής μορφής. Αυτοί οι σχεδιασμοί έχουν αυξημένο πάχος στην οπτική ζώνη. Αντιστρόφως, η ελαστικότητα του μαλακού υλικού θέτει όρια στο οπτικό αποτέλεσμα. Εισάγεται μία νέα μεθοδολογία εφαρμογής και σχεδιασμού, ώστε να βελτιωθεί το αποτέλεσμα, χρησιμοποιώντας τροποποιημένη τοπογραφικά πρόσθια επιφάνεια του φακού.
Μέθοδος: Πραγματοποιείται τοπογραφία κερατοειδή με τον δοκιμαστικό κερατοκωνικό φακό και συγκρίνεται με την τοπογραφία χωρίς φακό. Δύο παράγοντες μελετώνται, για την επιλογή εξατομικευμένων διοπτρικών ζωνών, για την επίτευξη μίας πιο ομοιογενή διαθλαστική επιφάνεια. Ο πρώτος, είναι η διοπτρική διαφορά της επιφάνειας, μεταξύ του κέντρου και περιφέρειας. Ο δεύτερος παράγοντας, είναι η ανάλυση μετώπου κύματος της επιφάνειας, πάνω από τον δοκιμαστικό φακό. Συγκρίνεται η σφαιρική εκτροπή δεύτερης τάξης σε δύο διαμέτρους ζωνών. Το τελικό αποτέλεσμα αξιολογείται υποκειμενικά και αντικειμενικά, με την οπτική οξύτητα και με την συνάρτηση διασποράς (PSF) αντίστοιχα. Ένας ασθενής με ψηλά κεντρικά κερατομετρικά, εφαρμόστηκε με την συνήθη γεωμετρία των φακών Delta Conus και συγκρίθηκε με τον εξατομικευμένο σχεδιασμό. Αποτελέσματα: Οι μαλακοί κερατοκωνικοί φακοί βελτιώνουν την οπτική οξύτητα και όπου ενδείκνυται ο εξατομικευμένος σχεδιασμός των επιφανειών μπορεί να βελτιώσει το PSF. Η μεθοδολογία, παρέχει στον εφαρμοστή ένα επιπλέον εργαλείο διόρθωσης προς την βελτίωση του οπτικού αποτελέσματος.
Συμπέρασμα: Ο διοπτρικός σχεδιασμός στις διαφορετικές ζώνες μπορεί να πραγματοποιηθεί με διάφορα τοπογραφικά και τομογραφικά συστήματα, ενσωματώνοντας ακόμη και στοιχεία πρόσθιας, οπίσθιας κερατοειδικής επιφάνειας ή και από το σύνολο εκτροπών του οφθαλμού.
       FP14.
ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΜΕΝΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΣΚΛΗΡΙΚΩΝ ΦΑΚΩΝ ΒΑΣΙΣΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΘΙΑ ΟΠΤΙΚΗ ΤΟΜΟΓΡΑΦΙΑ ΣΥΝΟΧΗΣ, ΩΣ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΩΝ ΣΚΛΗΡΙΚΗΣ ΤΟΠΟΓΡΑΦΙΑΣ Η ΛΗΨΗΣ ΕΚΜΑΓΕΙΟΥ, ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΑΝΩΜΑΛΗΣ ΣΚΛΗΡΙΚΗΣ ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΑΣ Lefteris Karageorgiadis, BScOptom1, Nikos Vasileiou, BScOptom2, Marina Banteka, MD3
1 EYEART Fitting center, Thessaloniki, Greece 2 EYEART Laboratories, Thessaloniki, Greece 3 LMVision clinic, Thessaloniki, Greece
    Σκοπός: Απαιτητικά σημεία στην εφαρμογή σκληρικών φακών σε παρουσία μορφολογικών ανωμαλιών του σκληρού, αποτελούν τα στεάτια, πτερύγια, όπως και η αυξημένη τορικότητα του σκληρού, που συναντάται περισσότερο σε υπερμέτρωπες. Εισάγεται μία τυποποιημένη ακολουθία απεικόνισης, χρησιμοποιώντας την οπτική τοπογραφία συνοχής, για να ποσοτικοποιηθούν οι περιοχές τροποποίησης, οι οποίες θα οδηγήσουν σε εξατομικευμένο σχεδιασμό σκληρικής ζώνης.
Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε απεικόνιση στην πρωτεύουσα, δευτερεύουσες και τριτεύουσες βλεμματικές θέσεις. Καταγράφονται οχτώ περιφερειακές περιοχές, οι οποίες περιλαμβάνουν το άκρο του φακού έως το ΣΚΟ. Ο στόχος της εφαρμογής στην περιφέρεια είναι να υπάρχει ελάχιστη πίεση στον επιπεφυκότα. Στις ανώμαλες περιοχές του σκληρού όπου υπάρχει συμπίεση, μετριέται η επιθυμητή ανύψωση, χρησιμοποιώντας το εργαλείο μέτρησης ευθείας γραμμής. Το πρωτόκολλο καταγραφής είναι σημαντικό για την διασφάλιση της επικοινωνίας των δεδομένων με τον σχεδιαστή των φακών επαφής. Φέρνοντας το πρωτόκολλο στην κλινική πράξη, εφαρμόστηκε ένας ασθενής με ακραία τορικό σκληρό, χρησιμοποιώντας σκληρικούς φακούς Epsilon, παρουσιάζοντας τις αρχικές μετρήσεις βάσει του πρωτοκόλλου που περιγράφηκε, όπως και την τελική εξατομικευμένη εφαρμογή που επιτεύχθηκε.
Αποτελέσματα: Το πρωτόκολλο που περιγράφεται, χρησιμοποιώντας οπτική τομογραφία, παρέχει μία απλή μέθοδο για τον εφαρμοστή, επιτυγχάνοντας το στοχευμένο αποτέλεσμα. Η επιλογή τέτοιας εξατομίκευσης γίνεται σε περιπτώσεις που παρατηρείται ανεπιθύμητη πίεση ή ανύψωση από την οφθαλμική επιφάνεια. Επιπλέον αποδεικνύεται απαραίτητη σε περιπτώσεις δυσανεξίας φακών.
Αποτελέσματα: Η οπτική τοπογραφία προσθίου ημιμορίου, αναδεικνύεται σε μία πολύτιμη τεχνολογία στην εφαρμογή σκληρικών φακών επαφής, για τον έλεγχο των αποφάσεων της επιλογής γεωμετρίας αλλά και την τροποποίησή τους με μέγιστη ακρίβεια. Εναλλακτική τεχνολογία είναι εφικτή με εξειδικευμένο, επιπλέον εξοπλισμό, τοπογραφίας σκληρού χιτώνα.
    FP15.
    ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΞΗΣ ΚΕΡΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΣΕ ΚΕΡΑΤΙΤΙΔΑ ΑΠΟ ΑΚΑΝΘΑΜΟΙΒΑΔΑ: PACK-CXL Η ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΗ ΑΜΝΙΑΚΗΣ ΜΕΜΒΡΑΝΗΣ; ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗΣ Λαφιωνιάτης Ν., Κορομπίλια Λ., Αθανασίου Α., Μαυρικάκης Μ., Ράλλης Κ.
Κρατική Οφθαλμολογική Κλινική Γ.Ν.Α. «Γ.ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ» Τμήμα Κερατοειδούς
    ΣΚΟΠΟΣ: Η παρουσίαση μιας περίπτωσης τήξης κερατοειδούς συνεπεία εμμένουσας κερατίτιδας από ακανθαμοιβάδα, που αντιμετωπίσθηκε με μεταμόσχευση πολλαπλών στοιβάδων αμνιακής μεμβράνης.
ΜΕΘΟΔΟΣ: Άνδρας 34 ετών με επιβεβαιωμένη μέσω PCR κερατίτιδα από ακανθαμοιβάδα παραπέμφθηκε στην Kλινική μας για θεραπεία. Ο ασθενής αντιμετωπιζόταν επί τρεις μήνες ως ερπητική κερατίτιδα με διαλείπουσα τοπική και συστηματική χορήγηση κορτιζόνης. Κατά την κλινική εξέταση ο ασθενής παρουσίαζε μεγάλο (>7,5 mm) κεντρικό έλκος κερατοειδούς με δακτύλιο πυκνής διήθησης, περινευρίτιδα και σοβαρότατη υπαισθησία και λέπτυνση κερατοειδούς. Τέθηκε άμεσα σε τοπική αγωγή σύμφωνα με το πρωτόκολλο Brolene και ταυτόχρονα σε τοπική και συστηματική θεραπεία νόσου οφθαλμικής επιφάνειας. Παρά την αρχική ανταπόκριση δεν σημειώθηκε επούλωση του επιθήλιου και η τήξη του κερατοειδούς προχώρησε. Τέθηκε το κλινικό δίλημμα, εάν η τήξη οφειλόταν στην λοίμωξη αυτή καθαυτή ή ήταν αποτέλεσμα του νευροτροφικού της στοιχείου. Στην πρώτη περίπτωση το PACK-CXL θα ήταν η θεραπεία εκλογής για την επείγουσα αντιμετώπιση της τήξης. Στην δεύτερη περίπτωση η πλέον ενδεδειγμένη επιλογή θα ήταν η μεταμόσχευση αμνιακής μεμβράνης πολλαπλών στοιβάδων, στην οποία και τελικά υποβλήθηκε ο ασθενής.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η μεταμόσχευση αμνιακής μεμβράνης κατάφερε να σταματήσει την τήξη του κερατοειδούς και να ενεργοποιήσει την επούλωση του επιθηλίου. Τα κλινικά σημεία φλεγμονής, καθώς και τα συμπτώματα του ασθενούς βελτιώθηκαν σημαντικά. Ο ασθενής βρίσκεται ακόμη υπό παρακολούθηση.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η κερατίτιδα από ακανθαμοιβάδα, ειδικότερα σε ασθενείς με έντονη υπαισθησία και καθυστερημένη έναρξη θεραπείας, είναι δυνατόν να μας φέρει αντιμέτωπους με δύσκολα διλήμματα, όσον αφορά την καλύτερη δυνατή χειρουργική αντιμετώπιση.
 42 • 36th HSIOIRS













































































   40   41   42   43   44